Τι συμβαίνει όταν ξαφνικά η ουρά του σκύλου σου χάνει την ευλυγισία της; (Μέρος 1ο)

Σίγουρα έχεις ζήσει πολλές φορές την εικόνα του κολλητού σου, όταν μπαίνεις στο σπίτι, έπειτα από μία κοπιαστική ημέρα στη δουλειά, να σε υποδέχεται πίσω από την πόρτα, γεμάτος χαρά, κουνώντας πέρα-δώθε ζωηρά την ουρά του.

Οπότε, αν ξαφνικά αντικρύσεις το φιλαράκι σου να έχει καθηλωμένη την ουρά του χαμηλά, χωρίς σημάδια της αναστήλωσης της, τότε κάτι ανησυχητικό μάλλον συμβαίνει.

Ίσως, σκεφθείς ότι έπαθε κάτι άσχημο ο πολύτιμος σου σύντροφος.

Όμως, στις περισσότερες περιπτώσεις η αιτία είναι αβλαβής και ονομάζεται “Limber tail” ή ουριαία μυοπάθεια.

Τι σημαίνει ο όρος “ουριαία μυοπάθεια”;

Η κατάσταση αυτή, προκύπτει, όταν ξαφνικά η ουρά του σκύλου φαίνεται αδύναμη, πεσμένη ή με ελλειπή κινητικότητα.

Συγκεκριμένα, η ουρά μπορεί να κρέμεται ίσια προς τα κάτω ή να σηκώνεται στιγμιαία και υποτονικά, προτού πέσει κάτω.

Πολλοί σκύλοι αισθάνονται, επίσης, πόνο στη βάση της ουράς τους.

Αυτή η ιατρική κατάσταση, ονομάζεται οξεία ουριαία μυοπάθεια.

Αν και φαινομενικά ή εικόνα είναι αποκαρδιωτική, δεν υπάρχει απειλή για τη ζωή του σκύλου σου, ενώ δυνητικά μπορεί να την εμφανίσει κάθε σκύλος.

Ωστόσο, τη συναντάμε συχνότερα σε σκύλους με έντονους ρυθμούς εργασίας, όπως τα Labradors Retrievers, τα Golden Retrievers και τα Beagles.

Οι μεγάλόσωμοι αθλητικοί σκύλοι, μπορούν επίσης να έχουν μεγαλύτερη προδιάθεση στην εμφάνιση αυτού του συνδρόμου.

Ποια είναι η υποβόσκουσα αιτία πίσω από την ουριαία μυοπάθεια;

Αυτή η πάθηση εμφανίζεται, όταν οι μύες που βρίσκονται στη βάση της ουράς ενός σκύλου σφίγγονται ή κουράζονται.

Όταν αυτοί τραυματισθούν, τότε ο σκύλος θα βρει δυσκολίες για να κουνήσει φυσιολογικά την ουρά του, με αποτέλεσμα τη σταδιακή ακινησία της.

Πολλοί παράγοντες, μπορούν να προκαλέσουν την εμφάνιση αυτού του φαινομένου, όπως:

• Η κολύμβηση.

Όταν ο σκύλος σου κολυμπάει, χρησιμοποιεί την ουρά του σαν το πηδάλιο ενός πλοίου για να βοηθήσει την πλοήγηση και την ισορροπία του.

Αυτή η παρατεταμένη κίνηση, μπορεί να εξουθενώσει τους μύες της ουράς του, όταν ο κολλητός σου μένει μέσα στο νερό για ώρες.

• Ξαφνική αύξηση της δραστηριότητας, μετά από καθιστική στάση.

Οι σκύλοι που συνήθως είναι λιγότερο ενεργητικοί, μπορούν να αναπτύξουν το σύνδρομο της “ουριαίας μυοπάθειας”, μετά από μία ξαφνική αύξηση της συνηθισμένης τους άσκησης.

Αυτό συνήθως, συμβαίνει κατά την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου στη φάση της πρώτης εξόρμησης ή μετά από πολύωρο τρέξιμο στην παραλία.

• Μακροχρόνια διαμονή μέσα στην κλούβα φύλαξης.

Όταν οι σκύλοι μείνουν περιορισμένοι για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου ταξιδιού, τότε η περιορισμένη κίνηση, μπορεί να προκαλέσει ακαμψία και πιάσιμο.

• Έκθεση σε ψυχρές καιρικές συνθήκες.

Όταν οι μύες ενός σκύλου, εκτεθούν στο κρύο περιβάλλον, τότε η ροή του αίματος μειώνεται με αποτέλεσμα λιγότερο οξυγόνο να πηγαίνει στις ίνες των μυών.

Έτσι αυτοί γίνονται άκαμπτοι και ευάλωτοι στην κούραση, έπειτα από κάποια δραστηριότητα.

• Τραυματισμός ή επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις.

Κάποιες φορές, το σύνδρομο της “ουριαίας μυοπάθειας” προκύπτει, όταν κάποιος σκύλος χτυπάει επαναλαμβανόμενα την ουρά του επάνω σε κάποια σκληρή επιφάνεια, ενώ την κουνάει πέρα-δώθε.

Ένας κατ’ευθείαν τραυματισμός της ουράς, μπορεί να οδηγήσει στην καταπόνηση των μυών της.

Συνεχίζεται...