Όταν η ειρήνη γίνεται πανικός. Τι τρελαίνει τον σκύλο σου; (Μέρος 2ο)

Είδαμε στο 1ο μέρος του άρθρου, τι σημαίνουν οι κρίσεις πανικού για τους σκύλους, πως διαφοροποιούνται από το στρες, τι συμπτώματα δείχνουν ότι ο κολλητός σου βιώνει κρίση πανικού, αλλά και τα πιθανά ή κρυφά αίτια που τις προκαλούν.

Στο 2ο και τελευταίο μέρος, θα δούμε πως μπορείς να αντιμετωπίσεις μία δυνητική εκδήλωση επεισοδίου κρίσης πανικού, καθώς και τι δεν πρέπει να κάνεις.

Πως αντιδράει το σώμα του σκύλου σε ένα επεισόδιο κρίσης πανικού;

Όταν συμβεί το επεισόδιο, τότε το σώμα του φίλου σου περνάει σε φάση συναγερμού.

Το δίλλημα πάλη ή φυγή διοχετεύεται μέσα στο κυκλοφορικό του σύστημα, συνάμα με τις ορμόνες του άγχους, την αδρεναλίνη και την κορτιζόλη.

Οι καρδιακοί παλμοί ανεβαίνουν, οι μύες τεντώνονται και το γαστρεντερικό σύστημα υπολειτουργεί.

Πρόκειται για την ίδια αρχέγονη αντίδραση που βοηθούσε τους άγριους σκύλους να ξεφεύγουν από τους θηρευτές τους, μόνο που τώρα το αίτιο, μπορεί απλά να είναι ένας κεραυνός.

Αν οι κρίσεις πανικού εμφανίζονται συχνά, τότε αυτή η ροή ορμονών, μέσα στον οργανισμό του κολλητού σου θα τον επηρεάσει αρνητικά.

Το χρόνιο stress αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, αναστατώνει την πέψη και προκαλεί ενίοτε καρδιακά προβλήματα.

Για αυτούς τους λόγους, είναι σημαντική η διαχείρηση τέτοιων επεισοδίων, όχι μόνο για τη συναισθηματική αποφόρτιση του σκύλου σου, αλλά και τη μακρόχρονη του υγεία.

Η αρχική σου αντίδραση στην εκδήλωση του επεισοδίου

Όταν ο πανικός κυριεύσει τον τριχωτό σου σύντροφο, δε μπορείς να σκεφθείς λογικά, γιατί απλά και εσύ μπορεί να έχεις ήδη πανικοβληθεί.

Η ήρεμη παρουσία σου, δίπλα στον σκύλο σου, είναι το πιο πολύτιμο εργαλείο αντιμετώπισης του προβλήματος.

Παρακάτω, θα αναφέρουμε τι πρέπει να κάνεις, όταν ο σκύλος σου αφηνιάσει:

• Μείνε ήρεμος.

  Οι σκύλοι είναι εκπληκτικά ευαίσθητοι απέναντι στην ενέργεια που εκπέμπουμε.

  Μίλα του ευγενικά, με χαμηλή φωνή, αποφεύγοντας τις ξαφνικές κινήσεις.

•  Κράτα τον ασφαλή.

  Μετακίνησε το φιλαράκι σου σε ένα ήσυχο, περίκλειστο χώρο, όπου δε θα μπορεί να αυτοτραυματισθεί, όπως είναι το μπάνιο ή άλλος εσωτερικός χώρος.

  Κλείσε τα φώτα και άσε τον να αναπαυθεί.

• Ελάττωσε τους παράγοντες ερεθισμού.

  Κλείσε συσκευές που παράγουν έντονους ήχους, μείωσε τον φωτισμό και παίξε μουσική που κατευνάζει την ένταση, π.χ ήχοι παφλασμών κυμάτων, αέρας που φυσάει ανάμεσα στα δένδρα ή άλλους “white noises”.

• Απόφυγε τον περιορισμό, εκτός αν είναι απαραίτητος.

  Κάποιοι σκύλοι νιώθουν πιο ασφαλείς, όταν τους κρατάμε ευγενικά, ενώ άλλοι πανικοβάλλονται περισσότερο, όταν περιορίζονται.

  Πρόσεξε τη γλώσσα του σώματος του σκύλου σου μεθοδικά.

• Πρόσέφερε του άνεση και όχι διόρθωση.

  Ποτέ μην τιμωρείς ή φωνάζεις άγρια σε έναν πανικοβλημένο σκύλο, διότι έτσι απλά επιβεβαιώνονται οι φόβοι του, δηλαδή ότι ζει μέσα σε έναν ανασφαλή κόσμο.

• Χρησιμοποίησε γνωστά χαλαρωτικά μέσα.

  Δοκίμασε ένα diffuser φερομόνης (Feliway) ή χρησιμοποίησε ήχους που είναι οικείοι στο φιλαράκι σου, όπως το background μίας ανοιχτής τηλεόρασης.

Αν, τελικά ο σκύλος σου δεν ηρεμήσει, μετά από κάποια λεπτά ή επιδείξει σημάδια σωματικής δυσφορίας (έντονη έκκριση σάλιου, κατάρρευση ή αυτοτραυματισμό), τότε ενημέρωσε άμεσα τον κτηνίατρο σου.

Τι δεν πρέπει να κάνεις

Ακόμα και οι πιο “αγαπησιάρηδες” σκυλογονείς μπορούν να κάνουν λάθη, όταν προσπαθήσουν να βοηθήσουν τον σύντροφο τους.

Απόφυγε τα παρακάτω:

• Μην πιέσεις τον σκύλο σου για αλληλεπίδραση.

  Άφησε εκείνον να αποφασίσει, αν θέλει το άγγιγμα σου.

• Μην τον εκθέσεις στο αίτιο του πανικού.

  Όταν πιέσεις ένα σκύλο που είναι ευαίσθητος στους θορύβους, να πάρει μέρος σε κρεσέντο πυροτεχνημάτων, για να συνηθίσει αυτούς τους ήχους που κάνουν, τότε θα αμβλύνεις τους φόβους του.

• Μη χρησιμοποιήσεις τιμωρία.

  Οι φωνές ή ο εγκλεισμός στην κλούβα φύλαξης, μετά από μία καταστροφική συμπεριφορά θα χειροτερεύσει το άγχος του κολλητού σου.

• Μην υποθέσεις ότι θα ξεπεράσει τους φόβους του μεγαλώνοντας.

  Οι κρίσεις πανικού έχουν τάση όξυνσης και όχι εξομάλυνσης, αν ο σκύλος σου δε βοηθηθεί.

Μετά το πέρας του πανικού

Μόλις το φιλαράκι σου αρχίσει να ηρεμεί, ήλθε η ώρα να ξεφυσήξεις με ανακούφιση και μετά να συνεχίσεις παρακάτω.

Όμως, η ανάκαμψη δεν επιτυγχάνεται, όταν απλά σταματήσει το τρέμουλο.

Το σώμα του κολλητού σου, μπορεί να βρίσκεται σε επαγρύπνιση για ώρες ή ημέρες , μετά την εκδήλωση του επεισοδίου.

Προσέφερε του ηρεμία και πολλή ξεκούραση με θετικές αλληλεπιδράσεις.

Μία μαλακή κουβέρτα, κάποιο αγαπημένο παιχνίδι ή απαλό μασάζ, θα ενισχύσουν την αίσθηση ασφάλειας που τόσο χρειάζεται.

Σημείωσε κάπου, τι συνέβει πριν και μετά την κρίση πανικού.

Κρατώντας ένα ημερολόγιο επεισοδίων, με σημειώσεις των ύποπτων παραγόντων ενεργοποίησης του φαινομένου, τη διάρκεια και τη συμπεριφορά του σκύλου σου, θα πάρεις βοήθεια, τόσο εσύ, όσο και ο κτηνίατρος σου για τον εντοπισμό των αιτιών που πυροδοτούν τα επεισόδια.

Πρόληψη μελλοντικών επεισοδίων πανικού

Η πρόληψη αυτής της εξέλιξης, ξεκινάει πολύ πριν τον επόμενο κρότο ενός κεραυνού ή το άγχος αποχωρισμού.

Χτίζοντας την αίσθηση της ασφάλειας και της αντοχής στο φιλαράκι σου καθημερινά, θα μειώσεις τις αντιδράσεις του απέναντι σε αυτά που το φοβίζουν και θα το βοηθήσεις να παραμείνει ήρεμο , ακόμα και τις ημέρες εκείνες που θεωρεί τη ζωή του απρόβλεπτη.

• Δημιούργησε μία προβλέψιμη ρουτίνα.

  Οι σκύλοι θριαμβεύουν μέσα στην καθιερωμένη τους ρουτίνα.

  Η αίσθηση της πρόβλεψης στο περπάτημα, στη ξεκούραη κ.α., μειώνει τα επίπεδα του άγχους που νιώθουν, διότι γνωρίζουν τι να περιμένουν.

  Όταν υπάρχει σταθερότητα στη ζωή τους, οι ξαφνικές αλλαγές θα μοιάζουν λιγότερο απειλητικές.

• Δημιούργησε μία περιοχή ασφαλείας.

  Καθόρισε 1 ήρεμο και αναπαυτικό μέρος, μέσα στο σπίτι σου που θα είναι η “φωλιά” του κολλητού σου.

  Τοποθέτησε εκεί, στρώματα, οικείες οσμές και γνώριμους χαλαρωτικούς ήχους, π.χ. κλασική μουσική.

  Χρησιμοποίησε αυτό το μέρος σαν ένα καταφύγιο, μέσα στο σπίτι σου, όταν χτυπάει έξω η καταιγίδα ή το φιλαράκι σου βιώνει άλλες στρεσογόνες καταστάσεις, ώστε να γνωρίζει ότι υπάρχει για αυτόν ένα ασφαλές μέρος χαλάρωσης.

• Δώσε του άσκηση και πνευματικούς ερεθισμούς.

  Η φυσική δραστηριότητα απελευθερώνει ενδορφίνες, δηλαδή αντιαγχωτικές ορμόνες.

  Οι έρευνες έδειξαν, ότι οι σκύλοι με υψηλότερους ρυθμούς άσκησης στρεσάρονται λιγότερο.

  Παιχνίδια αλληλεπίδρασης, ταίστρες puzzle κ.α., κρατούν τον εγκέφαλο του σκύλου σου απασχολημένο, προλαβαίνοντας έτσι την εκδήλωση άγχους, λόγω της βαρεμάρας.

• Σταδιακή απευεσθητοποίηση.

  Για σκύλους που γνωρίζουμε τι προκαλεί τις κρίσεις πανικού, μία αργή και ελεγχόμενη έκθεση στο αίτιο, που θα συνδυάζει θετικές εμπειρίες π.χ ανταμοιβή με λιχουδιές, θα βοηθήσει στην ανασύνθεση των συναισθηματικών τους αντιδράσεων.

  Για παράδειγμα, παίξε ηχογραφημένους ήχους κεραυνών σε χαμηλή ένταση ανταμείβοντας την χαλαρή συμπεριφορά του κολλητού σου.

  Σταδιακά, θα ανεβάζεις την ένταση αυτών των ήχων, μέχρι να εξοικειωθεί μαζί τους ο σκύλος σου.

Αν δεν είναι πανικός, τότε τι είναι;

Κάποιες φορές, ενώ η συμπεριφορά του φίλου σου μοιάζει με την εκδήλωση κρίσης πανικού, τελικά είναι κάτι άλλο τελείως διαφορετικό, όπως:

• Φόβος ή φοβία.

  Μία συγκεκριμένη αντίδραση σε έναν γνωστό παράγοντα έκρηξης επεισοδίου πανικού.

• Επιληπτική κρίση.

  Νευρολογικά επεισόδια μπορούν να προσομοιάζουν με τα αντίστοιχα των κρίσεων πανικού.

• Πόνος ή ασθένεια.

  Η δυσφορία σε σωματικό άλγος, μπορεί να προκαλέσει ξαφνική ταραχή και αναστάτωση.

• Τοξική προσβολή.

  Ουσίες, όπως η νικοτίνη, η καφεΐνη, η θεοβρωμίνη από σοκολάτα, μπορούν να προκαλέσουν τρέμουλο ή ταχυπαλμία.

Αν έχεις αμφιβολίες, τότε επέλεξε τη συμβουλή του κτηνιάτρου σου, διότι πρέπει πρώτα να αποκλείσεις ιατρικά ζητήματα, πριν συμπεράνεις ότι υπάρχουν συναισθηματικά προβλήματα.

Αν το φιλαράκι σου ταλαιπωρείται από τις κρίσεις πανικού, δε σημαίνει ότι απέτυχες ως σκυλογονέας.

Αυτά τα επεισόδια δεν αντανακλούν το επίπεδο φροντίδας και αγάπης που σίγουρα δίνεις απλόχερα στον κολλητό σου, αλλά είναι σημάδια ότι το συναισθηματικό υπόβαθρο του σκύλου σου έχει διαταραχθεί.

Με κατανόηση, υπομονή και επαγγελματική καθοδήγηση, οι περισσότεροι σκύλοι αναρρώνουν και διάγουν ειρηνικές και ευτυχισμένες ζωές.

Όπως και οι άνθρωποι μαθαίνουν να διαχειρίζονται το στρες, έτσι και οι σκύλοι το ίδιο.

Ξεκινάει με την παραδοχή ότι ο φόβος τους είναι αληθινός και ότι με την ήρεμη και συνεπή μας στάση, θα αποτελέσουμε το στήριγμα εκείνο που θα τους επαναφέρει στην ειρήνη.